آقای ساده

.
در میان خواب و بیداری، در میان مه غلیظ زمستانی این زمستان بی پایان، آتشفشان کوچک خاموشی را میبینم.
میدانم روزی که بیدار شود اعجاب می آفریند.
فقط نمیدانم می رسد روزی که بیدار شدنش را ببینم؟
آتشفشان کوچک خاموشی را حس میکنم که تشنه بیداری است.
کدامین ترس یا رخوت او را به عمق خواب میکشد نمیدانم.
اما میدانم هر لحظه پر تر از لحظه پیش خود می شود
فقط نمیدانم کدامین نفرین، کدامین طلسم مانع بیداریش میشود.
آیا باید فقط نظاره گر باشم؟
شاید کمکی نیاز دارد تا بیدار شود.
نمیدانم، شاید هم خاموش باشد بهتر است.
فقط میدانم روزی که بیدار شود شگفتی می آفریند.

آقای ساده
سوم فروردین ۱۴۰۱

ژینا ببین که ملت ایران برای تو

از خون خود گذشت که حق بود راه تو

ژینا بخواب ساکت و آرام در بهشت

گشتند مردمان همه، داغدار تو

ژینا تویی که رمز رهایی میشوی

تا هست غیرتی همه جا هست نام تو

ژینا عزیز ملت ایران شدی، بناز

چشم حسود کور، بلند است نام تو

ژینا مزار تو، بت آزادگی شده است

ای بت شکن ببین که چه کرده است خاک تو

آقای ساده شهریور ۱۴۰۱